Telefon bağımlısı genç: 3 yıldır meskenden dışarı ne tek bir adım attı ne de beslenmek dışında bir şey yaptı
Kahramanmaraş merkezli zelzelelerde meskenini kaybeden ve Defne ilçesinde hayatlarını sürdüren 50 yaşındaki anne Semra Özbay ve 23 yaşındaki oğlu Barış Özbay, yaşadıkları zelzelenin akabinde hayata birlikte tutunarak hayatlarını sürdürüyor. Sarsıntıda hem meskenlerini hem yakınlarını kaybeden aile, üç yıldır şiddetli bir süreçle çaba ediyor.
Depremin akabinde yaşama hevesini kaybeden ve okuduğu üniversiteyi yarıda bırakarak daima bilgisayar ve cep telefonuyla oynamaya başlayan Barış Özbay, sanal dünyaya bağımlı hale geldi.
Yaşamak için gerekli gereksinimlerini gideren genç adam; ne duş alıyor ne de tırnaklarını kesmek üzere özel ihtiyaçlarını yerini getiriyor. Meskenin dışına 3 yıla yakın müddettir tek adım dahi atmayan Barış’ın annesi Semra Özbay, evladı için her gün acı çekiyor. Telefonla ve bilgisayarla oynamaktan boynunu dahi çeviremeyen Barış’ın tekrar hayata tutunması için acılı annesi takviye bekliyor.
“Hiçbir şey yapmak istemediğim için banyo da yapmak istemiyorum, elimde olsa tuvalete de gitmem ve yemek de yemem ve onları mecbur olduğum için yapıyorum”
Gün boyunca meskenden çıkmadığını yalnızca yaşamak için gerekli şeyleri yapmak istediğini söyleyen Barış Özbay, süreci atlatmak için tedavi görmek istemediğini belirterek, “Genelde uyanıyorum, tuvaletimi yapıyorum, yemeği yiyorum mecbur olduğum için yoksa onları yapmam. Sonra oturuyorum ve telefonla oynarım. Duvarları izliyorum ve akşam olmasını bekliyorum sonra uyuyorum. Sarsıntıdan 2 ay evvel kendimi konuta kapattım. Ondan evvel de yavaş yavaş hayata karşı bıkkınlığım başlıyordu.
Üniversitede lojistik kısmı okuyordum. Hiçbir şey yapmak istemediğim için banyo da yapmak istemiyorum. Elimde olsa tuvalete de gitmem ve yemek de yemem. Onları mecbur olduğum için yapıyorum. Sarsıntıdan evvel banyo yapıyordum ancak artık banyo yapmak istemiyorum.
Hayalim yok. Hiçbir şey olmasını istemiyorum. Kendileri çabalıyorlar fakat ben de düzelmeyi ve yardımı istemiyorum. Ben dışarı çıkıp bir şeyler yapmak istemiyorum. Meskende oturacağım. Tırnaklarım daha da uzundu ancak zorla kestiler. Özcesi hayat harika değil. Beşerler hayat inişli çıkışlı hoş derler ya bana nazaran tam aksisi oluyor. Hayatın inişli çıkışlı işleri hoş değil ve istemiyorum” dedi.
“Banyo yapmayı bıraktı, her şeyi bıraktı, kendini konuta kapattı, yalnızca telefon ve bilgisayarla oynuyor”
Evladının 3 yıldır duş almadığını ve meskenden çıkmadığını söyleyen Semra Özbay, bilgisayar ve telefon bağımlısı olan Barış için acı çektiğini belirterek “Oğlum Barış Özbay 23 yaşında, sarsıntıda meskenimiz yıkıldı. Zelzelede nenesini kaybetti ve arkadaşları dağıldı. Oğlum, çalışkan bir gençti, okulda birinci oluyordu. Herkesle çok yeterli anlaşıyordu ve herkes onunla gurur duyuyordu. Kendisinin egzama hastalığı da var, 3 yıldır banyo yapmıyor. Bir anne olarak ne olursa olsun bırakamıyorum. Sarsıntıdan evvel banyo konusunda çok uygundu, evvelce banyo yaptırmadığım vakit bana kızıyordu.
Depremden sonra değişti. Banyo yapmayı bıraktı, her şeyi bıraktı, kendini meskene kapattı, yalnızca telefon ve bilgisayarla oynuyor. Arkadaşlarıyla ender konuşuyor lakin benimle konuşmuyor. Zelzeleden evvel oğlum uygundu lakin sarsıntıdan sonra bayağı değişti. Konuta kapattı kendini ve ölmek istediğini söylüyor. Ona banyonu yap diyorum, ’ben öleceğim’ diyor.
Bazen ’ya sen ölürsün ya da ben ölürüm. Öteki kurtuluşu yok.’ Eskisi üzere benimle konuşmuyor ve bana anne demiyor. Bu formda zorlanıyorum. Oğlumun eski anılarına dönmek için eski fotoğraflarına bakıyorum, kendimi bu halde avutuyorum. Eşim benim için öldü, öbür çocuğum da yok. 3 yıldır oğluma bu biçimde bakıyorum. Azaplarına karşın oğlum deyip bırakamıyorum. Bazen hengame ediyoruz lakin yeniden de onu anlamaya çalışıyorum. Yetkililerden yardım istiyorum. Oğlumu hastaneye götürüp tedavi olmasını istiyorum” sözlerini kullandı.
