
Sinema üretimi ve dağıtımı bağımsızlaşmalı
Sinema için yeni fon, dağıtım ve üretim kanallarına gereksinim var. Yaşanan her yeni olay ve tartışma bize bun gösteriyor. Son olarak Gazze’deki ablukayı kırmak için Küresel Sumud Filosu’na katılma hazırlığı yapan Direktör Necmi Sancak’ın başına gelenler, bu acı gerçeği yüzümüze vuruyor. Direktörün, 3 Ekim’de vizyona sokmayı planladığı “Ayşe” isimli sineması, ABD’li United International Pictures (UIP) firması tarafından dağıtılması planlanıyordu. Lakin UIP, Sumud Filosuna katılmayı planladığı için Sancak’ın sinemasını dağıtmaktan vazgeçti. Münasebet “şirket politikası”. Halbuki gerçek çok açık!
Yaşananlar sonrası dağıtımcıyı kınadık. Evet…
Sektördeki malum durumu telin ettik. Tamam…
Sesimizi yükselttik. “Siyonist lobiler sinemada çok tesirli. Dünyanın her yerine elleri uzanır” tespitini yaptıktan sonra toplumsal medyada da herkeslere duyurduk.
Peki, sonra?
Birileri yansısını lisana getirirken, birilerinin de deva üretmesi gerekmez mi?
Bu sayfada daha da evvel tekraren lisana getirdiğimiz ve daima haykıracağımız gibi…
Avrupa Sinema fonları ve Batılı şenliklere, sinema dayanak tertipleri mahkum sinema üretimi için deva üretilmeli.
Teklifler de açık…
Öncelikle fon çeşitliliği artırılmalı. Bağımsız sinemanın ve ticari üretimin yeni kanallara gereksinimi var. Asya, Körfez Bölgesi, Türk cumhuriyetleri yeni yönelimlere girmeli.
Türk dünyası sinema kesimleri ortasında bir fon oluşturulması için Korkut Cet Sinema Şenliği kapsamında protokol imzalanmıştı. Ne oldu? Hâlâ ortada bir şey yok.
Körfez ülkeleri sinemaya özel ihtimam göstermeye başladı. Katar’da Doha FF ve Suudi Arabistan’da Kızıldeniz FF var. Lakin öncelikleri elbette Arap sinema üreticileri. Oysa bölgesel iş birliği kaide.
Türkiye, Afrika’da çok güçlü. Bu güç gittikçe artacak. İş birliği alanları çoğalacak. Afrika’da ve etrafında de yeni kanallar ve kaynaklar oluşturulamaz mı?
Bakın Rusya ile Çin ortasında sinema konusunda yeni bir yönelim var. Rusya Devlet Lideri Vladimir Putin açıkladı. Şanghay İş birliği Örgütü’nün Tianjin Tepesi öncesi bir röportajda konuşan Putin, “Yakın gelecekte birçok yeni Rus-Çin sinemasının vizyona girmesini bekliyoruz. Sağlam ahlaki prensipleri ve klâsik manevi kıymetleri teşvik eden, tıpkı vakitte tarihi olayların gerçekçi anlatımlarını sunan sinemalar yapmalıyız. Bu hedefle, sinema için önyargılardan ve siyasi entrikalardan uzak, eşsiz bir platform olan Açık Avrasya Sinema Mükafatı isimli yeni bir teşebbüs de başlattık” dedi.
Çin, sinema alanında dünyanın en süratli gelişen ülkesi. Son yıllarda en çok izlenen sinemalar Çin imali. Nüfusun avantajıyla bölümü süratle büyütüyorlar. Bunu görüp bir şeyler yapmak gerekmez mi?
Türkiye’nin dizi dalı dünyada en çok ihracat yapan üçüncü ülke. Güney Kore geçen sene bizi geçene kadar ikinciydik. Sinema kesimimiz de hatırı sayılır formda ilerliyor. O halde Türkiye neden bu türlü bir muhtaçlığa merkez olamaz?
Bir de Filistin sineması boyutu var olayın. Türkiye, Filistinli sinemacıları destekliyor. TRT ve Kültür Bakanlığı bazı projelere ortak oluyor ya da fon sağlıyor. Fakat dünyanın en tesirli dizi kesimlerinden birine sahip bir ülkenin yapması gereken yalnızca bu kadar mı?
Dizi dalımızın değerli imalcileri, direktörleri, oyuncuları, Filistin direnişinde çok değerli bir yer tutan Filistin Sinemasına neden direkt dayanak olmaz. Ortak sinemalar üretmez. Sinema yapmak isteyen Filistinli sinemacıları desteklemez?
Nasıl ki insanlığın vicdanını temsil eden Sumud Filosu’nda en çok Türk vardı, Filistin direnişini dünyaya en tesirli biçimde duyuran sinema konusunda da misyon Türk üretimcilere ve kesime düşer. Yetkililerin de buna önayak olması gerekir.







