Türkiye’de 2012 yılından bu yana uygulanan 12 yıllık zarurî eğitim modeli, sendikaların yürüttüğü saha çalışmaları ve kamuoyu araştırmalarıyla tekrar tartışmaya açıldı. Ulusal Eğitim Bakanlığı’nın da bu bilgiler ışığında bir rapor hazırlayarak kabineye sunacağı öğrenildi. Şayet siyasi seviyede onay verilirse, düzenlemenin bu yıl içinde yasalaşması ve 2026-2027 Eğitim Öğretim Takvimi’nin yeni sisteme nazaran düzenlenmesi bekleniyor. Mecburî eğitim mühletinin tekrar yapılandırılması kapsamında en çok takviye bulan modeller ortasında “2+2” ve “3+1” sistemleri öne çıktı. “2 yıl mecburî + 2 yıl isteğe bağlı” biçimindeki “2+2” modelini destekleyenlerin oranı öğretmenlerde yüzde 34,5, yöneticilerde yüzde 32,5, öğrencilerde yüzde 38,9 ve velilerde yüzde 28,6 olarak ölçüldü.
Sendikaların saha raporlarında öne çıkan bir başka başlık, lise son sınıfın fonksiyonuna ait oldu. Öğretmenlerin yüzde 83,6’sı, yöneticilerin yüzde 84,7’si, öğrencilerin yüzde 75,9’u ve velilerin yüzde 47,3’ü lise son sınıfın artık fonksiyonunu yitirdiğini ve öğrencilerin büyük kısmının bu devri üniversiteye hazırlık süreci olarak geçirdiğini belirtti. Öğretmenlerin yüzde 90,4’ü, yöneticilerin yüzde 88,8’i, öğrencilerin yüzde 92,3’ü ve velilerin yüzde 89,9’u lise son sınıfın “üniversiteye hazırlık ya da meslek planlama yılı” olarak tekrar tanımlanmasını destekledi.
Zorunlu eğitim mühletinin tekrar yapılandırılması kapsamında en çok takviye bulan modeller ortasında “2+2” sistemi öne çıktı. “2 yıl mecburî + 2 yıl isteğe bağlı” formundaki “2+2” modelini destekleyenlerin oranı öğretmenlerde yüzde 34,5, yöneticilerde yüzde 32,5, öğrencilerde yüzde 38,9 ve velilerde yüzde 28,6 olarak ölçüldü. Bakanlık kaynakları, mevcut dataların incelendiğini ve bilhassa “2+2” formülü üzerinde yoğunlaşıldığını belirtiyor. Bu model, öğrencilerin son iki yılı üniversiteye hazırlık, mesleksel eğitim yahut meslek odaklı programlarla değerlendirmesine imkan tanıyor.
