Hafriyatta 8 fil ayağının tamamı ortaya çıkarıldı: 2 bin 700 yıllık kalenin mimari yapısı arkeolojik kazılarla belirginleşiyor

Kültür ve Turizm Bakanlığının müsaadesi ve dayanağıyla, Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi (Van YYÜ) Edebiyat Fakültesi Arkeoloji Kısmı Öğretim Üyesi Doç. Dr. İsmail Coşkun’un başkanlığında yürütülen hafriyatlarda elde edilen taşınır ve taşınmaz kültür varlıkları kentin tarihine ışık tutuyor.

Yangın ve zelzelelerle tahrip olduğu bedellendirilen kalede yürütülen arkeolojik hafriyatlarda yerine büsbütün ulaşılan salon, mutfak olduğu düşünülen oda, mühür baskıları, seramik, süs eşyası, ocak, hayvan kemikleri, kül ve mimari yapı kalıntıları gün yüzüne çıkarıldı.

Doç. Dr. Coşkun, bu yıl mayıs ayında başlatılan Kef Kalesi hafriyat çalışmalarının yaklaşık 25 kişilik grupla devam ettiğini söyledi.

Bu yılki hafriyatları kaledeki büyük salon kısmında ağırlaştırdıklarını anlatan Coşkun, şöyle konuştu:

“Özellikle üst salonu büsbütün ortaya çıkardık. Büyük bir yangın ve zelzeleden ötürü salonumuzun yıkıldığını tespit ettik. Hafriyatlarda mühür baskılarımız, seramik, taş aletleri, süs eşyaları, büyük bir duvara ilişkili ocak olabileceğini düşündüğümüz bir alan ve burada kül ile hayvan kemikleri tespit ettik. Kazılarımız salonun giriş kısmı ve koridorlarında devam ediyor.”

“Buluntular Urartu’nun son periyoduna tarihleniyor”

2. Rusa tarafından milattan evvel 685-645 yıllarında inşa edilen kalenin, Van’daki Ayanis Kalesi ile çağdaş olduğunu belirten Coşkun, Süphan Dağı eteğindeki Kef Kalesi’nin Malazgirt Ovası, Adilcevaz ve Ahlat’ın yol güzergahını denetim edebilecek pozisyonda yer aldığını tabir etti.

Kef Kalesi’nin, aşağı kent ve üst kentten oluşan iki büyük alandan oluştuğunu vurgulayan Coşkun, şu bilgileri verdi:

“200 bin metrekarelik, etrafı büsbütün surlarla çevrili büyük bir alandan bahsediyoruz. Kalemizin bilhassa saray kısmında kazılarımızı ağırlaştırdık. Sarayın giriş kısmında yaptığımız kazılarla salonları ortaya çıkarıyoruz. Geçen yıl üst salonun yanında başlattığımız kazılara devam ediyoruz. Elde ettiğimiz ağırşak, deniz kabukları ve kül buluntusundan buranın atölye, yanında bulduğumuz ocaktan da bir mutfak olabileceğini düşünüyoruz. Bu yapının duvarlarını ve kerpiç kısımlarını ortaya çıkardık.

Buluntular Urartu’nun son devrine tarihleniyor. Üst salonda derinleştirdiğimiz hafriyatta 8 fil ayağının tamamını ortaya çıkardık, salonla ilişkili bir oda da tespit ettik. Burayı Aşihusi (bereket konutu, ziyafet salonu) olarak düşünmekteyiz. İki tarafı kerpiçle örülmüş ve tabanı taş olan bu yerde bulduğumuz ocaktan ve birçok hayvan kemiğinden buranın mutfak olabileceğini düşünmekteyiz. Yaklaşık bir metre kalınlığında kerpiç duvarla örülü bu yerde büyük ziyafetler için yemeklerin hazırlandığını değerlendirmekteyiz.”