Bitlis Kalesi’nde Kültür ve Turizm Bakanlığının müsaadesiyle Ahlat Müze Başkanlığınca yürütülen arkeolojik hafriyatlarda ortaya çıkan anahtarın yaklaşık 30 santimetre uzunluğunda olduğu belirtildi.
Bitlis Eren Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Sanat Tarihi Kısmı Öğretim Üyesi Doç. Dr. Yunus Emre Karasu’nun bilimsel danışmanlığında yapılan hafriyatlarda tıpkı vakitte taşınır ve taşınmaz kültür varlıklar da ortaya çıkarıldı.
Bitlisli Eren ailesinin verdiği takviyeyle yapılan hafriyatlarda 7 Müslüman mezarı, sivil mimari kalıntılar, tandırlar, ocaklar, sikkeler, lüleler, kandiller, süs ve metal nesneler ortaya çıkardı.
Bitlis Kale Hafriyatı Müze Temsilcisi Azad Örmek, bu yıl ki kazıların sona yaklaştığını belirterek, “Kazı takım üyeleri ile yaklaşık 26 açma, 3 sondajda hafriyat çalışmaları gerçekleştirildi. Bu hafriyat çalışmalarında çok sayıda taşınır ve taşınmaz kültür varlığı ortaya çıkarıldı. Taşınmaz kültür varlıklarına baktığımızda geç periyoda tarihlenen 7 adet Müslüman mezarı ve sivil mimarilere ilişkin yapı kalıntıları, su sarnıçları, su künkleri, ocaklar, tandırlar ve saray kabul yeri ortaya çıkarıldı. Taşınırlara baktığımızda ise çok sayıda sikke, seramik modülü, lüleler ve değerli sayabileceğimiz bir anahtar ortaya çıkarıldı. Bu anahtar daha evvel ortaya çıkardığımız anahtarlardan farklı olarak boyutunun büyük olması, dairesel bir tutma ve çift dişli kilitleme çıkıntısına sahip olmasıyla farklı özelliği göstermektedir. Bu anahtarın çıktığı yapı katmanına bakıp ve çıktığı alana baktığımızda ise bunun öbür buluntularla desteklediğimizde 16. yüzyıla tarihlendirilmektedir. Bu anahtarın kalenin asıl ana giriş kapısına ilişkin olabileceğini düşünmekteyiz” dedi.
Azad Örmek, bu yıl kalenin saray kısmı denilen bölgesinde hafriyat çalışmalarını ağırlaştırdıklarını da kelamlarına ekleyerek şunları söyledi:
“Saray kabul yeri tonozlu bir üst örtüye sahip. Lakin tonozlu üst örtüsü günümüze kalmamış. Günümüze kalan yapı ögeleri yaklaşık 2 metre yüksekliğinde ve 80 santimetre kalınlığındaki duvar kalıntısı. Duvarlar Bitlis’in yerli kesme taşından dolgu tekniğiyle yapılmış. Farklı olarak da 2004’ten beri yapılan hafriyatlarda birinci sefer karşımıza çıkan tuğla yer döşemesine rastladık. Bu da kıymetli bulgularımız ortasında.”
