‘Gazze’ye Yağmur Olup Yağsam’ adlı şiir kitabı, İbrahim Atik’in Gazze’nin susmayan çığlığını, toz duman içindeki çocukların gözlerindeki umudu, enkazlar ortasında büyüyen direnci ve dünya karşısındaki onurlu yalnızlığını şiirle anlatma çabasıdır. Sayfalarına dokunduğunuzda, sırf sözleri değil, bombaların gölgesinde büyüyen hayatların fısıltılarını da duyacaksınız.
Gazze, sırf bir coğrafya değil; insanlığın vicdan imtihanıdır. Bir yanda abluka, yıkım, acı… Öteki yanda her şeye karşın yeşeren bir zeytin kısmı, bir çocuğun tebessümü, annelerin feryatları.
Bu şiirler, tahminen de hiçbir şey yapamamanın acısıyla yazıldı. Ancak inanıyorum ki sözler bazen kurşunlardan güçlü olabilir. Zira şiir, bir halkın acısını taşıyabilecek en derin lisandır. Şiir, anlatılamayanın lisanı, yitirilenlerin hafızasıdır.
Gazze için yazılan her mısra, vicdanını yitirmemiş bir dünyanın sessiz çığlığıdır. Bu kitap da o çığlığa küçük bir katkı, unutulmamak için atılan bir nottur.
Unutmayalım: Gazze uzak değil kalbimizin tam orta yerindedir.
