
Gazze’de mezarlıklar dirilere sığınak oldu
İsrail’in 7 Ekim 2023’ten beri sürdürdüğü yabanî bombardımanlar yüzünden 2,3 milyon Filistinli, “can korkusuyla” sahip oldukları her şeyi geride bırakarak tekrar tekrar yollara düştü. Göçün en ağır olarak yaşandığı nokta ise İsrail’in işgal planını bilfiil devreye soktuğu Gazze kent merkezi. Kentte İsrail’in vefat makinesinden kaçanlar, gittikleri yerlerde de “ölümden beter” bir gayretin içine giriyorlar. İsrail’in “güvenli” olarak işaretlediği güneydeki Mevasi bölgesinde 800 binden fazla sivilin yığılması yüzünden kalacak yer bulamayan Filistinliler, yanlarına alabildikleri derme çatma çadırlarını mezarlıklara kurmaya başladı. Başlarını sokacak, çadırlarını kuracak yer ararken “insan onuruna yakışır” olmasını gözetemiyor. Zira tek gayeleri “hayatta kalmak” oluyor. Kuzeyden göç eden ve bu fikirle hareket eden çok sayıda Filistinli, Han Yunus’taki Beyt Derras Mezarlığı’na çadır kurdu. Bu görüntü, Gazzelilerin daima dillendirdiği “Bizler yaşayan ölüleriz” tabirini doğrular nitelikte bir durumu meydana getirdi.
Ailesiyle Gazze kentindeki Şati Mülteci Kampı’ndan geldiklerini aktaran Halid ed-Dali, “saldırıların yoğunluğundan dolayı göç ettik. havadan bombardıman, karadan top ateşi, her yer ateş çizgisi üzere. Alabildiğimizi yanımıza aldık, gerisi kaldı. Buraya Han Yunus’a, mezarlığa geldik” dedi. Halid, borç üstüne borç yapıp bir biçimde kendilerini “mezarlığa” attıklarını, 2 bin şekele bir çadır satın aldıklarını ve bütün birikimlerini harcadıklarını lisana getirdi. Gazze’de inançlı yer kalmadığını kaydeden Halid, “İsrail birtakım noktaların inançlı olduğunu ilan ediyor. Bunlar boş laflar. İsrail İnsanlara azap etmeye bayılıyor. Beşerler nasıl başlarının dermanına bakıyorsa biz de bakacağız. Bir su tankeri gelecek su dolduracağız. Bu türlü işte. Ölülerin yanında mezarlıkta yaşayacağız. Ailemle lakin burayı bulduk. Ölüler ve diriler yan yana kalacağız” diyerek önlerinde öteki seçenek olmadığını anlattı. Yaşlı, hasta ve yatağa mahkum Velid Hasan da hayatının en sıkıntı ve bakıma en çok gereksinim duyduğu periyodunda göçe zorlandı. Şeker, kalp ve kanser hastası olduğunu, yiyecek ve içecek bulamadıklarını kaydeden Velid dede, “Göç çok güç. Konutumuz gitti, bu topraklarda bize ilişkin bir şey kalmadı.” diyerek ahir ömründe yaşadığı zorlukları anlattı.







