Düzce’de UNESCO’lu usta çırak bulamayınca sanatını kızına öğretmeye başladı: Cet yadigarı için atölyeye girdi
Düzce’de 17 yıl evvel büyük dedesinden öğrendiği bıçakçılığı devralan Servet Altınışık, Eski Sanayi sitesindeki atölyesinde klasik bıçakçılığı sanatsal bir boyuta taşıdı. Altınışık’ın gravür, tel kari ve özel figürlerle işlediği bıçaklar, yurt içinde ve dışında devlet adamları, iş insanları ve sanatkarlara armağan ediliyor.
“Bıçağa farklı boyut kazandırdık”
Servet Altınışık, yaptığı işi sevmek gerektiğini belirterek, “17 yıldır bıçak yapıyorum. Mesleğin asıl ustası büyük dedem. Benden diğer ailede kimse yapmadı. Biz bıçağa farklı bir boyut kazandırdık” dedi.
“Bıçakta gravür, telkari ve figür yapıyoruz”
Standart bıçakların ötesine geçtiklerini söz eden Altınışık, “Bıçakta gravür, telkari, figür yapıyoruz. Kılıflarını da ona uygun yapıyoruz. Bu alanda da 2020 yılında Kültür ve Turizm Bakanlığı tarafından Devlet Sanatçısı unvanı verildi. Sonrasında da UNESCO Kültürel Miras Taşıyıcısı oldum. Elimizden geldiğince bir şeyler yapmaya çalışıyoruz. Her geçen gün üzerine bir şeyler katmaya çalışıyoruz. Bir bıçaktan çok daha ötesini oluşturma uğraşındayız. Her meslekte olduğu üzere bunun da birtakım zorlukları var lakin sevince kolaylaşıyor. Her şeyden evvel bir işi sevmek ve hürmet duymak lazım” diye konuştu.
“Çırak bulmak çok zor”
Altınışık, zanaatlarını gelecek kuşaklara aktaracak çırak bulmanın en büyük zorlukları olduğunu vurgulayarak, şunları kaydetti:
“En büyük zorluk yetişen çırak yok. Biz öldüğümüzde mesleğimizde ölecek üzere bir durumdayız. Eskisi üzere çırak bulunmuyor. Gelenlerde liseden mezun olmuş oluyorlar. Yaşını başını almış, askerliğini yapmış oluyor. Şayet el mahareti yoksa o saatten sonra da meslek öğretmek çok sıkıntı oluyor. Ben bu manada da kızımı yetiştiriyorum. Kızım aslında kuyumcu ustası olarak yetişiyor. Bunun yanı sıra bıçak ustalığını da öğretiyorum. Kızım mücevher dizaynları yapıyordu, son bir yıldır da mesleğimi öğretmeye başladım.”
“Kabza kısmında işlemeler, dokular çalıştığımızda çok zorlanıyorum”
Babasının yanında bıçak ustalığını öğrenen Yaprak Altınışık ise asıl mesleğinin kuyumculuk olduğunu, babasının çalışmalarını gördükçe bıçak sanatına merakının arttığını söyledi. Altınışık, “Her mesleğin kendine nazaran bir zorluğu var. Şu anda çırak olarak ilerlediğim için daha çok zorlanıyorum. Bıçak yaparken daha çok gravür kısmında zorlanıyorum. Kabza kısmında işlemeler, dokular çalıştığımızda daha çok zorlanıyorum” dedi.
“Bıçak yapmak taşımasından daha keyifli”
Bıçak üretiminin, taşımasından daha keyifli olduğuna dikkati çeken Altınışık, “Bir sanatçı olarak yaptığım bıçakları görmek beni heyecanlandırıyor. Yaşıtlarım bence bıçak ustası olsunlar. Bilhassa bu periyotta bir bayan olarak herkesin ayakları üzerinde durabilmesi lazım. Ayrıyeten sanat ve zanaat çok kıymetli olduğu için çok keyif alacaklarından da eminim” sözlerini kullandı.
