Huzurlu bir toplumun teminatı sağlam ve güçlü bir ailedir. Aile, dinen evlenmelerine mahzur bulunmayan bir erkek ve bir bayanın yasal nikâhla kurdukları memnunluk ve muhabbet yuvasıdır. Aile, insanlık tarihinin en kadim ve en sağlam kurumudur. İnancın, kimliğin ve kişiliğin formlandığı, ulusal ve manevi bedellerin gelecek kuşaklara aktarıldığı eşsiz bir mekteptir. Hutbemin başında okuduğum ayet-i kerimede Ulu Rabbimizin, “Kendileri ile huzur bulasınız diye sizin için eşler yaratması ve aranızda sevgi ve merhamet var etmesi O’nun varlığının ve kudretinin kanıtlarındandır. Elbet bunda düşünen bir toplum için ibretler vardır.” buyruğu üzere aile; sevgi ve hürmet, şefkat ve merhamet ocağıdır.
Bizler, aile ahlakına yönelik tüm hoşlukları ve incelikleri Peygamber Efendimiz (s.a.s)’den öğrendik. Allah Resûlü (s.a.s), ailesine karşı son derece şık ve nazikti. Onun bütün konuşmalarında ve hallerinde nezaket vardı. O, ailesinin hiçbir ferdinin gönlünü incitmemiş, kalbini kırmamış, onlara makûs kelam söylememiştir. Resûl-i Ekrem (s.a.s), “Ben onun sevgisi ile rızıklandırıldım.” buyurarak eşi Hz. Hatice’ye olan sevgisini hep lisana getirmiştir. “Allah isteğini umarak ailene yaptığın her harcamadan kesinlikle sevap alırsın.” hadisiyle aile için yapılan her fedakârlığı, Allah’ın isteğini kazandıran bir güzellik olarak değerlendirmiştir.
Kur’an’ın ve sünnetin ortaya koyduğu ahlaki kıymetlerden uzaklaşıldığında aileler, huzur ve mutluluğa hasret kalır. Maalesef, günümüzde, aileyi gaye alan birtakım mihraklar tarafından; bayanlar annelik, erkekler babalık üzere kutsal bir kıymetten uzaklaştırılmak, bayan ve erkeğin aile içindeki rolleri zayıflatılmak istenmektedir. İslam’ın haram kıldığı, fıtrata alışılmamış sapkınlıklar uygar birliktelik ismiyle günahsız; nikâhsız beraberlikler olağan; evlilik ise bir yük ve külfet olarak sunulmaktadır. Oysa evlenmek ve aile olmak; Allah’ın buyruğu, Peygamberimizin sünneti, fıtratın gereğidir. Kuşağın ve milletin devamı için mecburidir. Allah Resûlü (s.a.s) bir hadislerinde evliliğe şöyle teşvik etmektedir: “Evlenmek, gözü haramdan çevirmek ve iffeti korumak için en âlâ yoldur.”
İffet ve hayâyı ortadan kaldıran, kuşakları ve toplumu ifsat eden zinaya giden yollar yasallaştırılmaya çalışılmamalı; çıplaklık ve teşhircilik, hayatın bir parçasıymış üzere lanse edilmemelidir. Alkol, kumar ve unsur bağımlılığı olağan; çarpık bağlar ve boşanmalar sıradan, öfke ve şiddet olağanmış üzere gösterilmemelidir. Şu konu unutulmamalıdır ki, zina, alkol ve kumar, dinimizin haram kıldığı büyük günahlardandır. Şanlı Rabbimizin bu konularla ilgili ihtarları çok açıktır: “Zinaya yaklaşmayın. Zira o, son derece nahoş bir iştir ve çok makus bir yoldur.”
Bugün, aile yapısı, tarihin hiçbir periyodunda olmadığı kadar global lobiler, çıkar etrafları ve emperyalist güçlerin kuşatması altındadır. Bu şer odakları; aile bağlarını zayıflatmayı, jenerasyonları şahsiyetsiz ve kimliksiz bırakmayı, öz bedellerinden ayırmayı bir amaç haline getirmiştir. Hal böyleyken, aile kurmak, aileyi korumak ve güçlendirmek sadece ferdî bir sorumluluk değil, iman, vicdan ve izan sahibi her insanın; dini, ahlaki ve insani sorumluluğudur. Gerçekten hutbemin başında okuduğum hadis-i şerifte Peygamber Efendimiz (s.a.s), “Ailesine karşı sorumluklarını ihmal etmesi, bireye günah olarak kâfi.” buyurmaktadır.
Aile bedellerinin örselenmeye çalışıldığı bu vakitte bize düşen; dünyadaki cennetimiz, muhkem kalemiz, son sığınağımız olan ailemizin değerini bilmektir. Aile hayatında, Allah’ın koyduğu helal-haram sonlarını gözetmek, Peygamber Efendimiz (s.a.s)’in hoş ahlakını temel almaktır. Şanlı Rabbimizin, “Ailene namazı emret, kendin de ona sabırla devam et.” buyruğuna uyarak ailemize ibadet şuuru kazandırmaya uğraş göstermektir. Ailenin temeli olan evlilikleri kolaylaştırmak, gençlerimizi evliliğe teşvik etmektir. Ailemizle geçirmemiz gereken nitelikli vakti televizyon ve telefon başında heba etmemektir. Aile içi irtibatı canlı tutmaktır. Aile fertlerinin duygusal muhtaçlıklarını önemsemektir. Çocuklarımızı, ailenin sıcaklığından, sevgi ve alakasından yoksun bırakmamaktır.
