İşgal güçlerinin “zorunlu göç” ismi altında yürüttüğü operasyonlara karşın, halk zorla yerinden edilme teşebbüslerini kesin biçimde reddediyor. Direniş, bombaların gölgesinde bile ömrü ve toprağı savunmanın simgesi haline gelmiş durumda. İşgal ordusu, yerinden edilenleri göstermelik yardımlar ve uydurma çadır kamplarıyla kandırmaya çalışıyor. Fakat Filistinliler, bu manipülasyonların hedefinin Gazze Kentini büsbütün boşaltmak olduğunu biliyor. Kelamda “yardım” olarak gösterilen çadırlar, alanda fiilen mevcut değil. Filistinli yetkililer, bu propagandanın sivil halkı meskenlerini terk etmeye zorlamayı hedeflediğini vurguluyor. Gerçekte ise bölgede ne inançlı alanlar ne de temel insani hizmetler bulunuyor.
İşgalci rejimin “insani koridor” olarak lanse ettiği Mevasi bölgesi, Han Yunus ve Refah etrafında yaklaşık bir milyon insanı barındırıyor. Lakin bu bölge, son iki ay içinde 114’ten fazla hava saldırısına maruz kaldı, 2 binden fazla sivil şehit oldu. Mevasi’de ne hastane ne altyapı ne de içme suyu var. Elektrik, eğitim, besin yahut barınak üzere temel gereksinimlerin hiçbirine ulaşılamıyor. İşgalin “güvenli bölge” tezi, bir insani felaket maskesi altında yürütülen zorla göç siyasetinin kesimi haline geldi. Kuzey Gazze ve Gazze kentinin “halkından arındırılması” gayesi, artık soykırımın mekansal biçimi olarak nitelendiriliyor.
