Altınordu ilçesinde yaşayan Namık Yılmaz, 1970’de iki ağabeyinin yanında çırak olarak başladığı radyo tamirciliğine 55 yıldır aralıksız devam ediyor.
Atölyesinde 70-75 yıllık antika radyoların bulunduğunu belirten Yılmaz, “Bu işe başladığımda 15 yaşındaydım ve o vakit televizyon yoktu, radyolar vardı. Sonradan televizyon çıkınca, bir periyot radyonun yanı sıra televizyon tamiri de yaptım. O vakitlerin radyoları, artık antika oldu. Şu an bu radyolardan anlayan, tamir edebilen kişi sayısı hayli az. 1950’lerde üretilen bu radyolar, günümüzde aile yadigarı olarak konutlarda bulunduruluyor. Lambalı radyo dediğimiz bu modeller aslında çok ender bulunuyor. Yıllar içinde bakımsız kaldığı için çalışmayanları ise bana getiriyorlar, tamirini ve bakımını yapıyorum. Uzun yıllardır bu işi yaptığım için elimde çok sayıda yedek modül var. Bu radyolara tekrar ses vermek beni de çok keyifli ediyor” diye konuştu.
“ÇIRAK BULAMIYORUM”
Radyo ve pikap kültürünün vakte yenik düştüğünü belirten Yılmaz, “İnsanlar artık internet üzerinden müzik dinliyor. İstediği müziği yahut şarkıyı cep telefonuna indirip, dinliyor. Radyo ve pikaplar ise bir köşede antika olarak, süs eşyası gayeli tutuluyor. Radyo ve pikap kültürü yok oldu desek palavra olmaz. Bilhassa genç jenerasyon, bunların ne olduğunu bile bilmiyor. Her şey vakitle değişiyor. Mesleğin son temsilcilerinden biriyim. Bu işi öğretecek çırak bulamıyorum. Gelecekte radyo ve pikap tamiri yapan usta bulmak hayli sıkıntı olacak. Zira gençlere bilgi ve deneyimlerimizi aktaramıyoruz” dedi.
