img

Havva Yücel ERGÜN

Mimhece

25 Ağustos 2015 14:55

Candy Crush Saga


Şehre yeni girmiş gibi bir sokağa girdiğiniz oldu mu hiç? Yıllarca evinizi taşıyan o sokağa, sanki ilk kez giriyormuş gibi… Bir şehre gece otobüsüyle girersiniz ya, her şey uykudadır ama uyanıktır şehir; seyrek yolcularını, misafirlerini selamlar sokak lambaları ve sarhoşlarıyla. Yıllardır adımlarınızı, adımlarken başınızda evirdiğiniz düşünceleri, düşünürken kalbinize tıkıştırdığınız gamlarınızı taşıyan sokağınıza, yıllar sonra bir yabancı gibi baktınız mı?

Bakkal amcanın yüzü gülmüyor galiba, bir derdi mi var dersiniz; sahi güler yüzlü bir amca mıydı acaba dün de, yoksa böyle gamlı mı görünüyordu? Komşulara uğramayalı epey oldu, bu gece aç yatmadılar inşallah. Bu kaldırım taşlarının arasından çimenler fışkırmış, dün de var mıydı bunlar?

Ben sokaklara adres aramak için girerim, bir yakınımın evini yahut bir akrabayı. Sadece gezmek,  oradan geçmek için bir sokağa girdiğim yıllar geçmişte kaldı. Çarşı sokağı, iş sokağı ve evimin sokağı dışındaki sokaklar neredeyse yok gibiler. Çocukluğumda bir sokak bir mahalleye bedeldi. Gez gez bitiremezdik. Tanıdığımız yoksa bile o sokakta, konuşacak birilerini yine de bulurduk, hiç değilse bahçesindeki elmadan istemek için kapılarını çalardık.

Elma koparacak bir ağaç bulamıyorum, sokaklarda bir akasya ağacı bile bulamıyorum, erik ağacına tırmanan çocuklar göremiyorum, çocukluğumuzla birlikte ağaçlar da el sallamaktalar bize. Ağaçsız bir sokak düşünemezken, ağaçsız sokaklara evler kurup salıyoruz çocukları oyunlara, odalarına.

Saklambaç oyunu bir ihtiyaçsa, ihtiyaç giderilir; eski oyunlar için yeni dekorlar kurulur; bir kapı arkası, kanepe arası, perde arkası… Oyunların giderek bireyselleştiği bir çağa doğru uzanırken, birden bire keşfettik ‘yalnızlık oyunlarını.’ Saklambaç ekip ister, ağaçlarla birlikte silikleşen sokaklar ise Candy Crush Saga.

“Korkma, yalnızlık kötü bir şey değil, bak ne güzel şeker patlatıyoruz ben ve ben. Eğleniyoruz değil mi? Bundan sıkıldık mı? Aspalt 8 var, o daha ekşın.”

Giderek yalnızlık oyunlarının oynandığı boş sokaklara doğuruyoruz çocuklarımızı. Rekabet için artık bize bir bilgisayar aklı gerek.

Sonra eski oyunlara yeni dekorlar kurulur; saklanacak bir beden, bir gülümseyiş, birkaç tanışma cümlesi cepte bulunur. Başkalarının öteki olduğu bir çağa doğru uzanırken, belki de diyorum, belki de toprağın vicdanıdır bu; ondan uzaklaştıkça attığı çığlıktır bu bedenlerimizin: Yuvasından koparılan, balçıktan yaratılan ellerimizin intikamıdır Candy Crush Saga oyunu.

Yazarın Diğer Yazıları

Yazarın tüm yazıları için tıklayın

Bu Yazı Hakkında Ne Söylemek İstersiniz?

  • UYARI: T.C. kanunlarına uymayan, konuyla ilgisi bulunmayan, hakaret içeren, inançlara saldıran, şiddete teşvik eden ve tamamı büyük harfle yazılan yorumlar onaylanmamaktadır.
Gündem
3 komutan DAEŞ'den ayrılıp muhaliflere katıldı
Türkiye
Düğünde dolara izin yok
Dünya
Suriyeliler de dolara karşı harekete geçti

Hava Durumu

10°
Detaylı Hava Raporu