img

Levent Kemal

07 Mayıs 2014 01:11

Katia ve Şems sizi seviyordu..


Katia ve Şems, İdlib ilinde Qah kasabası Jil Al Hurriya Okulundan iki öğrenciydi. Esad'ın savaş uçakları 27 Nisan 2014 tarihinde okulu hedef alana kadar. Katia ağır yaralandı. Bir hafta komada kaldı. Kısıtlı tıbbi imkanlar nedeni ile yaşatılamadı. Şems ise saldırı anında, hemen oracıkta öldü. Doktorlar Katia için beyin hasarı oluştuğunu söyledi. Kafatası tarifsiz bir biçimde zedelenmişti. Daha fazla dayanamadı.

Güzel gözleri ve güzel bir gülümsemesi vardı Katia'nın. Fotoğrafları yaptığı resimlerle beraber okul duvarlarını süslüyordu. Jil Al Hurriya Okul cepheye uzaktı aslında. Bir yerleşim bölgesindeydi. Adı mı? Söylesem umrunuzda olacak mı? Her neyse..

Okul bu yıl erken başlamıştı. Aslında beş yüz öğrenci vardı okulda. Ancak savaşın yerinden ettiği insanlar da gelince okul nüfusu sekiz yüze yükselmişti. Kırk beş kadar da gönüllü eğitim personeli vardı. O gün çoğu yaşamını yitirdi. Şems hemen oracıkta can verdi, Katia ise bir hafta dayanabildi.

Geçici hükümet, Esad rejiminin okulları sistematik hedef haline getirdiğini söylüyordu aynı günlerde. Tekrar tekrar ve tekrar...Suriye'nin geleceğini yok ederek siyasi amaçlarına ulaşmak istediğini söylüyordu. Tam o sırada Katia toprağa veriliyordu. Başka bir okul Dera'da bombalanıyordu.

Hiçbiriniz Katia'ları ve Şems'leri görmediniz.

Paylaşılan fotoğraflara acıyor ve ardından hadi bir iki tweet atayım diyorsunuz sadece. Zeytin gözlerden akıp giden canlar için tweet.. Ne yapabilirim ki, sorusu ile kaçmak kolay. Belgelenmiş 10 bin 916 çocuk bombardımanlarda öldü. Ne yapabilirsiniz? Bir düşünün! Lübnan, Ürdün ve Irak'taki kamplarda hastalık, açlık – evet yanlış okumadınız açlık – gibi nedenlerle ölenlerin sayısının 52 bin civarında olduğu tahmin ediliyor. BM bile tam rakam çıkaramıyor. Bir düşünün, ne yapabilirsiniz?

Yermuk kampını ne çabuk unuttunuz mesela? Vatanından sürgün edilenlerin bir zalim tarafından açlığa terkedilişini. Sahi Yermuk'te durum nasıl bana biriniz anlatsın. Kopya çekmek yok ama!

Evet, görmediniz. Umrunuzda olmadı belki unuttunuz. Katia, Şems, Rahman, Ahmed..Suriyeli bu çocukların açlıkları, rus yapımı misket bombaları ile parçalanan bedenleri, İran – Çin menşeili klor gazından hastanede boğmacaya tutulup nefes darlığından yitip gitmelerinin reklam geliri yoktu belki. Yermuk kronik bir acıydı belki ara ara müflis ajitasyonlarınız için. Kimbilir..Belki daha önemli işleriniz vardı. Siz geniş zamanlar umuyordunuz belki..

Halep'te Esad güçleri tarafından kelimenin tam anlamı ile boğazlanan Türkmenlerden haberiniz var mı? Münferit vakalar gibi bahsetmenizin, bunu kanıksamış olmanızın insanlık tartınızda bir dengesizlik oluşturduğunun farkında mısınız peki? “Evet ya, her gün oluyor öyle olaylar. Çok yazık” cümlesinden bahsediyorum. Öldürülenlerin çoğunun gençler olduğunu söylesem tweetleri siz de ikiye katlar mısınız?

Kefer Zita'ya atılan kimyasallardan haberiniz var mıydı? Telegraph yazmadan önce ama. Üzerinden yirmi gün geçti. Talminis'e de atıldı. Birkaç küçük köye de. O gün acil insani yardım talebinde bulundu Suriyeli muhalifler, duydunuz mu? Çin 24 Nisan'da bir soruşturma başlatmıştı bu konuyla ilgili. Klor gazını silah olarak kullanılması için üreten Norinco şirketi hakkında. Duydunuz mu? O saldırıda yaklaşık 100 çocuk direk etkilendi, bundan haberiniz var mıydı? Ülkemizin yüzü Batıya dönük olmalı diyerek Suriye üzerine Batı medyası yazmadan konuşamayan bazı yazarlar yüzünden duymadınız sanırım.

Dün, evet dün altı çocuk daha öldü Suriye'de. Hala işkence ile ölümler devam ediyor. Fotoğraflarda donup kalmadı yani işkence. Türkiye sınırına yakın kamplar biraz daha şanslı. Ama Ürdün ve Lübnan kamplarındaki kimsesiz çocuklar köle pazarlarında satılıyor.

Belki Katia ve Şems ölmeselerdi onlar da bunu yaşayacaklardı. Aç kalacaklar, hastalık çekecekler belki de satılacaklardı. Ya da şansları yaver gidecek Türkiye'ye ya da yakın kamplara yerleştirileceklerdi. Ama öldüler. Hedef alınan onlarca okuldan birindeydiler. 17 Nisan 2014 Perşembe günü üzerlerine bomba yağdı.

Bombaları durduramazsınız belki. Belki Esad'ın zulmüne son veremezsiniz. Keseb'li küçük çocuk gibi elinizi tabanca yapıp düşüremezsiniz uçakları. Ama çocuklara sahip çıkabilirsiniz! Onları korumak için çalışanlara destek olabilirsiniz! Bir paket sigara almayın, nargile içmeyin, dondurma yemeyin. Bugün de eve yürüyerek gidin ya da eski kitaplarınızı satın. Bir şekilde çokluğunuzdan umut devşirin. Bunu yapabilirsiniz!

En küçük enfeksiyonları bile tedavi edecek ilaç ve ekipmandan yoksun gönüllü doktorların açtığı ilaç kampanyasına destek olabilirsiniz. Suriye'de hala yüz bin civarında bebek var. Bir paket bebek maması alabilirsiniz.

Ve belki bunları yaparken, ilacı, bebek mamasını, yardımı yaparken tertemiz bir sizi seviyorum diyebilirsiniz.

Çünkü Katia ve Şems bizi ve ülkelerini seviyordu, emin olabilirsiniz...

Yazarın Diğer Yazıları

Yazarın tüm yazıları için tıklayın

Bu Yazı Hakkında Ne Söylemek İstersiniz?

  • UYARI: T.C. kanunlarına uymayan, konuyla ilgisi bulunmayan, hakaret içeren, inançlara saldıran, şiddete teşvik eden ve tamamı büyük harfle yazılan yorumlar onaylanmamaktadır.
Gündem
3 komutan DAEŞ'den ayrılıp muhaliflere katıldı
Türkiye
Düğünde dolara izin yok
Dünya
Suriyeliler de dolara karşı harekete geçti

Hava Durumu

11°
Detaylı Hava Raporu