Bu Fotoğraf Hakkında Ne Söylemek İstersiniz?

  • UYARI: T.C. kanunlarına uymayan, konuyla ilgisi bulunmayan, hakaret içeren, inançlara saldıran, şiddete teşvik eden ve tamamı büyük harfle yazılan yorumlar onaylanmamaktadır.
Sarı karpuz görenleri şaşırtıyor Sarı karpuz görenleri şaşırtıyor Dünya 01 Eylül 2016 19:41 Azerbaycan'ın başkenti Bakü'de bir pazarda satılan sarı karpuz görenleri şaşırtıyor. Aliabbas Haşimov isimli çiftçinin Saatlı ilinde yetiştirdiği sarı karpuzlar, Bakü'de vatandaşlardan büyük ilgi görüyor.
Türk kahvesi hafızanın ilacı. Türk kahvesi hafızanın ilacı. Yaşam 06 Ocak 2017 19:14
Dünyadan görüntüler Dünyadan görüntüler Yaşam 12 Haziran 2016 18:34
Mısır'da Katliam Sonrası Görüntüler (3) Mısır'da Katliam Sonrası Görüntüler (3) Dünya 15 Ağustos 2013 09:50
Kırım Parlementosu nun  Önüne Silahlı Kişiler  Yerleşti Kırım Parlementosu nun Önüne Silahlı Kişiler Yerleşti Dünya 01 Mart 2014 09:53 Kırım Parlamentosu çevresine askeri elbiseli silahlı kişiler gece saatlerinde yerleşti. Alınan bilgiye göre bu kişilerin Kırım halkının desteklediği güçler olduğu ve başka bir bilgi vermeye yetkilerinin olmadığı söylendi.
AK Parti'de kongre heyecanı. AK Parti'de kongre heyecanı. Gündem 22 Mayıs 2016 12:15
Üç ayları nasıl değerlendirebiliriz? Üç ayları nasıl değerlendirebiliriz? Yaşam 20 Nisan 2015 11:51 3 aylarda yapılan ibadet Allah (c.c) katında diğer iabdetlerden kat kat üstündür. 3 aylar, mahzun gönüllere neşe ve sevinç kaynağı olmak, yıkık kalpleri mamur eylemek, insanı insan yapan, değerine değer katan bütün güzelliklerle bu feyizli anlardan nasiplenmek mevsimidir.
Özgür Kudüs Yürüyüşü Özgür Kudüs Yürüyüşü Gündem 01 Haziran 2015 14:56
80'lerde 90'larda çocuk olmak 80'lerde 90'larda çocuk olmak Yaşam 03 Kasım 2015 18:32 Ne değişti de böyle olduk! Bizim çocukluğumuzda annelerimiz çalışmazdı.Okuldan eve geldiğimde boynumdaki anahtarla kapıyı hiç açmadım. Hatta Babamın bile anahtarı yoktu. Annem evimizin bir parçası gibiydi, hep evdeydi. Her yere birlikte giderdik, zaten öyle çok da gidilecek bir yer yoktu ki. . . En büyük eğlencemiz sokaklarda oynamaktı. Sokakta oynamak diye bir kavram vardı yani. Cafelerde, alış veriş merkezlerinde buluşmazdık. Okula arkadaşlarımızla gider, birlikte çıkar, oynaya, zıplaya yürüyerek gelirdik.Servis falan yoktu. Ayakkabılarımız eskirdi. Hatta öyle olurdu ki; çantalarımızı kaldırımlara koyar oyuna bile dalardık. Annelerimiz bu durumu bildiklerinden kardeşlerimizle bizlere ekmek arası bir şeyler hazırlar gönderirdi.Mahallemizdeki teyzeler Annemiz gibiydi.Susayınca girer evlerine su içerdik.Ya da pencereden bize bir sürahi bir bardak uzatırlar, hepimiz aynı bardaktan kana kana içerdik. Kısacacı evine gidip gelen elinde mutlaka yiyecekle dönerdi. Anneleri o arada çocuğuna verdiği şeyden bizlere de gönderirdi. Bu bazen bir kurabiye, bazen bir meyve olurdu. Cebimizde harçlığımız olduğunda düşmesin diye çıkarır cantamızın üstüne koyar oyun bitince geri alırdık. Çok garip ama kimse almazdı. Sokaklarımız evimiz kadar güvenli idi.Düşünce kaldırırlar, kavga edince barıştırırlardı bizi... Polisler gelmezdi kavgalarımıza, zabıtlar tutulmazdı. Sonra kavgalarımız da öyle ustura, falçata ile olmaz, onlar nedir bilmezdik bile, asla kanla falan da bitmezdi, en fazla saçlarımızdan çeker, hayvan adları sayar, tekme atar, yine oyuna dalardık.Birbirimizin suyundan içer, elmasına diş atardık.Misket oynamaktan parmaklarımız kanar yine de mikrop kapmazdık.Azar işitip, acillere taşınmazdık. Düşerdik ekmek çiğner basarlardı alnımıza, oyuna devam ederdik. Röntgenlere, ultrasonlara girmezdik.Ben bizim çocukluğumuzu çok özledim.Sokaklarımız ruhsuzlaştı sanki.Komşumu tanımıyorum ama evinin camında,temizliğe gelen kadını haftada bir görür kolay gelsin der konuşurum.Onun dışında orada kim oturur hiç bilmem. Evimizi kendimiz temizlerdik, kapı silmece ;bilmem kaç kuruş hepimizin elinde bezler güle oynaya bitirirdik işleri. Evlerimiz var, içinde yaşayan yok.Parklarımız var, içinde oynayan çocuk yok.Ama her yıl sökülüp yenilenen kaldırımlar, lüks binalar, ışıl ışıl vitrinler, girip çıkan yapay insanlar... Ruh yok, buz gibi buz, bu biz değiliz.Tahta iskemlelerimizde oturan yaşlılarımız,onlara dede, nene diye hatırını soran çocuklarımız yok oldu.Ben kapılarında ' vale ' lerin, ' bady ' lerin beklediği yerlerden hep korkmuş çekinmişimdir.Kapısını çarparak örtüyor diye çocuğuna kızıp,taksidini bitiremediği arabanın anahtarını, hiç tanımadığı birine vermek ters gelir bana. Benim değildir bu kültür. Ne ruhuma, ne kültürüme ne de cüzdanıma hitap eder. Nedir bunlar? Reklamlarla desteklenen beyni, ruhu ele geçirilmiş insanlar olduk. Birbirimize yabancı, yalnızlıklarımızla yaşar olduk. İyi de neden böyle olduk ? Biz mi istemiştik? Yoksa birileri mi böyle istedi.?? Paylaşmanız Dileğiyle..
Değişik bahçe fikirleri Değişik bahçe fikirleri Yaşam 14 Haziran 2016 15:44
Korkutan yarık Korkutan yarık Dünya 02 Temmuz 2016 14:35
Dünyanın unutamadığı anlar Dünyanın unutamadığı anlar Yaşam 27 Eylül 2013 08:33