Bu Fotoğraf Hakkında Ne Söylemek İstersiniz?

  • UYARI: T.C. kanunlarına uymayan, konuyla ilgisi bulunmayan, hakaret içeren, inançlara saldıran, şiddete teşvik eden ve tamamı büyük harfle yazılan yorumlar onaylanmamaktadır.
Evinin çatısından 3 yıl boyunca fotoğrafladı Evinin çatısından 3 yıl boyunca fotoğrafladı Dünya 30 Ağustos 2016 16:16 Avustralyalı fotoğrafçı Andrea Evans evinin çatısından 3 yıl boyunca yıldırım fotoğrafları çekti. İşte çektiği o muhteşem kareler.
10 adımda vücudunuzu arındırın!. 10 adımda vücudunuzu arındırın!. Sağlık 28 Haziran 2016 16:39
Ümmet İftarları - İzmir Ümmet İftarları - İzmir Yaşam 14 Temmuz 2013 08:06 '' Ümmet İftarları '' sloganıyla yola çıkan gönüllüler Türkiye'de birçok şehirde, Suriye'de Halep ve Lazkiye'de, Mısır'da Adeviye Meydanı'nda iftarlarda buluştular.
Yaz Meyvelerinin faydaları Yaz Meyvelerinin faydaları Sağlık 06 Mayıs 2016 10:55
Buzlanan araba camına sirke, farlara diş macunu sürünce... Buzlanan araba camına sirke, farlara diş macunu sürünce... Yaşam 11 Ocak 2017 12:56
İnanılmaz yetenekli insanlar!. İnanılmaz yetenekli insanlar!. Yaşam 11 Temmuz 2016 19:54
Down Sendromlu Bebeğini Her Fotoğrafta Süper Kahramanlar Gibi Uçuran Harika Baba Down Sendromlu Bebeğini Her Fotoğrafta Süper Kahramanlar Gibi Uçuran Harika Baba Dünya 20 Nisan 2015 12:56 Bu dünya tatlısı bebeğin adı William! Şu an 1 yaşında. Kısaca ona Wil diyorlar. Ailenin en küçüğü o, ve kardeşlerinden daha farklı. Farklı olma sebebi down sendromu değil, farklı olma sebebi şu ki, William uçabiliyor!
80'lerde 90'larda çocuk olmak 80'lerde 90'larda çocuk olmak Yaşam 03 Kasım 2015 18:32 Ne değişti de böyle olduk! Bizim çocukluğumuzda annelerimiz çalışmazdı.Okuldan eve geldiğimde boynumdaki anahtarla kapıyı hiç açmadım. Hatta Babamın bile anahtarı yoktu. Annem evimizin bir parçası gibiydi, hep evdeydi. Her yere birlikte giderdik, zaten öyle çok da gidilecek bir yer yoktu ki. . . En büyük eğlencemiz sokaklarda oynamaktı. Sokakta oynamak diye bir kavram vardı yani. Cafelerde, alış veriş merkezlerinde buluşmazdık. Okula arkadaşlarımızla gider, birlikte çıkar, oynaya, zıplaya yürüyerek gelirdik.Servis falan yoktu. Ayakkabılarımız eskirdi. Hatta öyle olurdu ki; çantalarımızı kaldırımlara koyar oyuna bile dalardık. Annelerimiz bu durumu bildiklerinden kardeşlerimizle bizlere ekmek arası bir şeyler hazırlar gönderirdi.Mahallemizdeki teyzeler Annemiz gibiydi.Susayınca girer evlerine su içerdik.Ya da pencereden bize bir sürahi bir bardak uzatırlar, hepimiz aynı bardaktan kana kana içerdik. Kısacacı evine gidip gelen elinde mutlaka yiyecekle dönerdi. Anneleri o arada çocuğuna verdiği şeyden bizlere de gönderirdi. Bu bazen bir kurabiye, bazen bir meyve olurdu. Cebimizde harçlığımız olduğunda düşmesin diye çıkarır cantamızın üstüne koyar oyun bitince geri alırdık. Çok garip ama kimse almazdı. Sokaklarımız evimiz kadar güvenli idi.Düşünce kaldırırlar, kavga edince barıştırırlardı bizi... Polisler gelmezdi kavgalarımıza, zabıtlar tutulmazdı. Sonra kavgalarımız da öyle ustura, falçata ile olmaz, onlar nedir bilmezdik bile, asla kanla falan da bitmezdi, en fazla saçlarımızdan çeker, hayvan adları sayar, tekme atar, yine oyuna dalardık.Birbirimizin suyundan içer, elmasına diş atardık.Misket oynamaktan parmaklarımız kanar yine de mikrop kapmazdık.Azar işitip, acillere taşınmazdık. Düşerdik ekmek çiğner basarlardı alnımıza, oyuna devam ederdik. Röntgenlere, ultrasonlara girmezdik.Ben bizim çocukluğumuzu çok özledim.Sokaklarımız ruhsuzlaştı sanki.Komşumu tanımıyorum ama evinin camında,temizliğe gelen kadını haftada bir görür kolay gelsin der konuşurum.Onun dışında orada kim oturur hiç bilmem. Evimizi kendimiz temizlerdik, kapı silmece ;bilmem kaç kuruş hepimizin elinde bezler güle oynaya bitirirdik işleri. Evlerimiz var, içinde yaşayan yok.Parklarımız var, içinde oynayan çocuk yok.Ama her yıl sökülüp yenilenen kaldırımlar, lüks binalar, ışıl ışıl vitrinler, girip çıkan yapay insanlar... Ruh yok, buz gibi buz, bu biz değiliz.Tahta iskemlelerimizde oturan yaşlılarımız,onlara dede, nene diye hatırını soran çocuklarımız yok oldu.Ben kapılarında ' vale ' lerin, ' bady ' lerin beklediği yerlerden hep korkmuş çekinmişimdir.Kapısını çarparak örtüyor diye çocuğuna kızıp,taksidini bitiremediği arabanın anahtarını, hiç tanımadığı birine vermek ters gelir bana. Benim değildir bu kültür. Ne ruhuma, ne kültürüme ne de cüzdanıma hitap eder. Nedir bunlar? Reklamlarla desteklenen beyni, ruhu ele geçirilmiş insanlar olduk. Birbirimize yabancı, yalnızlıklarımızla yaşar olduk. İyi de neden böyle olduk ? Biz mi istemiştik? Yoksa birileri mi böyle istedi.?? Paylaşmanız Dileğiyle..
Sınavlarda Puan Alamayan, Ama Puanı Hak eden sıra dışı kağıtlar Sınavlarda Puan Alamayan, Ama Puanı Hak eden sıra dışı kağıtlar Medya 29 Nisan 2015 02:24 Bir çoğu çok güzel cevaplar..
Erdoğan 2. Ordu Komutanlığı'nda. Erdoğan 2. Ordu Komutanlığı'nda. Gündem 07 Mayıs 2016 16:23
Hayatı kolaylaştıran pratik bilgiler. Hayatı kolaylaştıran pratik bilgiler. Yaşam 23 Ocak 2017 14:00
Halepli Bana Erdoğanla buluştu Halepli Bana Erdoğanla buluştu Gündem 22 Aralık 2016 19:35