Bu Fotoğraf Hakkında Ne Söylemek İstersiniz?

  • UYARI: T.C. kanunlarına uymayan, konuyla ilgisi bulunmayan, hakaret içeren, inançlara saldıran, şiddete teşvik eden ve tamamı büyük harfle yazılan yorumlar onaylanmamaktadır.
Diyarbakır'da bomba yüklü araç ele geçirildi. Diyarbakır'da bomba yüklü araç ele geçirildi. Gündem 06 Ağustos 2016 21:01
Demlikte kalan çayı çöpe atmayın Demlikte kalan çayı çöpe atmayın Yaşam 11 Ocak 2017 13:16
Bilim ve İş Adamları Capsleri Bilim ve İş Adamları Capsleri Medya 21 Ekim 2014 17:56 Bilim ve iş adamlarının alanları ve felsefesine göre yapılan ustaca capsler
Çocuklarınızın Kediye İhtiyacı Olduğunu Gösteren 20 Harika Fotoğraf Çocuklarınızın Kediye İhtiyacı Olduğunu Gösteren 20 Harika Fotoğraf Yaşam 14 Nisan 2015 07:21
Tahıl ambarını  rezidansa çevirdi. Tahıl ambarını rezidansa çevirdi. Yaşam 28 Mayıs 2016 17:27
Salata zayıflatır mı? Salata zayıflatır mı? Sağlık 01 Temmuz 2016 20:09
Apple yeni iPad'i tanıttı Apple yeni iPad'i tanıttı Bilim ve Teknoloji 23 Ekim 2013 07:33
Şampuanınıza 3 yemek kaşığı tuz dökerseniz.. Şampuanınıza 3 yemek kaşığı tuz dökerseniz.. Sağlık 21 Şubat 2017 21:33 İngiliz tuzu olarak da bilinen epsom tuzlarının iyileştirici bazı özellikleri bulunuyor. İşte epsom tuzunun 7 kullanım alanı:
Avustralya'da kentinin tek camisi yakıldı. Avustralya'da kentinin tek camisi yakıldı. Dünya 22 Mayıs 2016 20:38
HDP/PKK'nın Kobani Yalanları.. HDP/PKK'nın Kobani Yalanları.. Liste 25 Ocak 2016 00:59
80'lerde 90'larda çocuk olmak 80'lerde 90'larda çocuk olmak Yaşam 03 Kasım 2015 18:32 Ne değişti de böyle olduk! Bizim çocukluğumuzda annelerimiz çalışmazdı.Okuldan eve geldiğimde boynumdaki anahtarla kapıyı hiç açmadım. Hatta Babamın bile anahtarı yoktu. Annem evimizin bir parçası gibiydi, hep evdeydi. Her yere birlikte giderdik, zaten öyle çok da gidilecek bir yer yoktu ki. . . En büyük eğlencemiz sokaklarda oynamaktı. Sokakta oynamak diye bir kavram vardı yani. Cafelerde, alış veriş merkezlerinde buluşmazdık. Okula arkadaşlarımızla gider, birlikte çıkar, oynaya, zıplaya yürüyerek gelirdik.Servis falan yoktu. Ayakkabılarımız eskirdi. Hatta öyle olurdu ki; çantalarımızı kaldırımlara koyar oyuna bile dalardık. Annelerimiz bu durumu bildiklerinden kardeşlerimizle bizlere ekmek arası bir şeyler hazırlar gönderirdi.Mahallemizdeki teyzeler Annemiz gibiydi.Susayınca girer evlerine su içerdik.Ya da pencereden bize bir sürahi bir bardak uzatırlar, hepimiz aynı bardaktan kana kana içerdik. Kısacacı evine gidip gelen elinde mutlaka yiyecekle dönerdi. Anneleri o arada çocuğuna verdiği şeyden bizlere de gönderirdi. Bu bazen bir kurabiye, bazen bir meyve olurdu. Cebimizde harçlığımız olduğunda düşmesin diye çıkarır cantamızın üstüne koyar oyun bitince geri alırdık. Çok garip ama kimse almazdı. Sokaklarımız evimiz kadar güvenli idi.Düşünce kaldırırlar, kavga edince barıştırırlardı bizi... Polisler gelmezdi kavgalarımıza, zabıtlar tutulmazdı. Sonra kavgalarımız da öyle ustura, falçata ile olmaz, onlar nedir bilmezdik bile, asla kanla falan da bitmezdi, en fazla saçlarımızdan çeker, hayvan adları sayar, tekme atar, yine oyuna dalardık.Birbirimizin suyundan içer, elmasına diş atardık.Misket oynamaktan parmaklarımız kanar yine de mikrop kapmazdık.Azar işitip, acillere taşınmazdık. Düşerdik ekmek çiğner basarlardı alnımıza, oyuna devam ederdik. Röntgenlere, ultrasonlara girmezdik.Ben bizim çocukluğumuzu çok özledim.Sokaklarımız ruhsuzlaştı sanki.Komşumu tanımıyorum ama evinin camında,temizliğe gelen kadını haftada bir görür kolay gelsin der konuşurum.Onun dışında orada kim oturur hiç bilmem. Evimizi kendimiz temizlerdik, kapı silmece ;bilmem kaç kuruş hepimizin elinde bezler güle oynaya bitirirdik işleri. Evlerimiz var, içinde yaşayan yok.Parklarımız var, içinde oynayan çocuk yok.Ama her yıl sökülüp yenilenen kaldırımlar, lüks binalar, ışıl ışıl vitrinler, girip çıkan yapay insanlar... Ruh yok, buz gibi buz, bu biz değiliz.Tahta iskemlelerimizde oturan yaşlılarımız,onlara dede, nene diye hatırını soran çocuklarımız yok oldu.Ben kapılarında ' vale ' lerin, ' bady ' lerin beklediği yerlerden hep korkmuş çekinmişimdir.Kapısını çarparak örtüyor diye çocuğuna kızıp,taksidini bitiremediği arabanın anahtarını, hiç tanımadığı birine vermek ters gelir bana. Benim değildir bu kültür. Ne ruhuma, ne kültürüme ne de cüzdanıma hitap eder. Nedir bunlar? Reklamlarla desteklenen beyni, ruhu ele geçirilmiş insanlar olduk. Birbirimize yabancı, yalnızlıklarımızla yaşar olduk. İyi de neden böyle olduk ? Biz mi istemiştik? Yoksa birileri mi böyle istedi.?? Paylaşmanız Dileğiyle..
Akıllara zarar tasarımlar!. Akıllara zarar tasarımlar!. Komik 06 Ocak 2017 18:47 İnsanlar ellerindeki imkanları kullanarak öyle 'pratik' tasarımlar yapmışlar ki şaşırmamak elde değil. İşte akıllara zarar çözümler ve tasarımlar....

astropay