Bu Fotoğraf Hakkında Ne Söylemek İstersiniz?

  • UYARI: T.C. kanunlarına uymayan, konuyla ilgisi bulunmayan, hakaret içeren, inançlara saldıran, şiddete teşvik eden ve tamamı büyük harfle yazılan yorumlar onaylanmamaktadır.
HDP/PKK’nın Cizre, Silopi ve Sur Yalanları HDP/PKK’nın Cizre, Silopi ve Sur Yalanları Gündem 17 Ocak 2016 21:39
Bu 4 canlı bomba acil aranıyor ! Mutlaka paylaşın Bu 4 canlı bomba acil aranıyor ! Mutlaka paylaşın Gündem 24 Ekim 2015 13:14 Sansasyonel eylem için Suriye'den giriş yaptıkları belirlenen 1'i yabancı 4 şüpheli. Görülmesi halinde 155'i arayın
Boğaziçi Köprüsü'nde intihar girişimi. Boğaziçi Köprüsü'nde intihar girişimi. Gündem 22 Temmuz 2016 13:13
DEMOKRASİ NÖBETİNİ FIRSATA ÇEVİREN ADAM DEMOKRASİ NÖBETİNİ FIRSATA ÇEVİREN ADAM Gündem 16 Ağustos 2016 11:26
Mimarisi İle Ön Plana Çıkan 10 Muhteşem Kütüphane Mimarisi İle Ön Plana Çıkan 10 Muhteşem Kütüphane Yaşam 14 Nisan 2015 07:13
Abdulhakim Şişani Abdulhakim Şişani Dünya 09 Mayıs 2016 14:43
Büyük göçten muhteşem kareler Büyük göçten muhteşem kareler Belgesel 14 Haziran 2016 15:26
İnsan kulağının üzerinde yer alan delik nedir? İnsan kulağının üzerinde yer alan delik nedir? Yaşam 21 Şubat 2017 20:49
Dondurma hakkında şaşırtan gerçek. Dondurma hakkında şaşırtan gerçek. Sağlık 16 Haziran 2016 12:25
AK Parti'nin son 5 İstanbul Mitingi AK Parti'nin son 5 İstanbul Mitingi Politika 17 Mayıs 2015 18:49
80'lerde 90'larda çocuk olmak 80'lerde 90'larda çocuk olmak Yaşam 03 Kasım 2015 18:32 Ne değişti de böyle olduk! Bizim çocukluğumuzda annelerimiz çalışmazdı.Okuldan eve geldiğimde boynumdaki anahtarla kapıyı hiç açmadım. Hatta Babamın bile anahtarı yoktu. Annem evimizin bir parçası gibiydi, hep evdeydi. Her yere birlikte giderdik, zaten öyle çok da gidilecek bir yer yoktu ki. . . En büyük eğlencemiz sokaklarda oynamaktı. Sokakta oynamak diye bir kavram vardı yani. Cafelerde, alış veriş merkezlerinde buluşmazdık. Okula arkadaşlarımızla gider, birlikte çıkar, oynaya, zıplaya yürüyerek gelirdik.Servis falan yoktu. Ayakkabılarımız eskirdi. Hatta öyle olurdu ki; çantalarımızı kaldırımlara koyar oyuna bile dalardık. Annelerimiz bu durumu bildiklerinden kardeşlerimizle bizlere ekmek arası bir şeyler hazırlar gönderirdi.Mahallemizdeki teyzeler Annemiz gibiydi.Susayınca girer evlerine su içerdik.Ya da pencereden bize bir sürahi bir bardak uzatırlar, hepimiz aynı bardaktan kana kana içerdik. Kısacacı evine gidip gelen elinde mutlaka yiyecekle dönerdi. Anneleri o arada çocuğuna verdiği şeyden bizlere de gönderirdi. Bu bazen bir kurabiye, bazen bir meyve olurdu. Cebimizde harçlığımız olduğunda düşmesin diye çıkarır cantamızın üstüne koyar oyun bitince geri alırdık. Çok garip ama kimse almazdı. Sokaklarımız evimiz kadar güvenli idi.Düşünce kaldırırlar, kavga edince barıştırırlardı bizi... Polisler gelmezdi kavgalarımıza, zabıtlar tutulmazdı. Sonra kavgalarımız da öyle ustura, falçata ile olmaz, onlar nedir bilmezdik bile, asla kanla falan da bitmezdi, en fazla saçlarımızdan çeker, hayvan adları sayar, tekme atar, yine oyuna dalardık.Birbirimizin suyundan içer, elmasına diş atardık.Misket oynamaktan parmaklarımız kanar yine de mikrop kapmazdık.Azar işitip, acillere taşınmazdık. Düşerdik ekmek çiğner basarlardı alnımıza, oyuna devam ederdik. Röntgenlere, ultrasonlara girmezdik.Ben bizim çocukluğumuzu çok özledim.Sokaklarımız ruhsuzlaştı sanki.Komşumu tanımıyorum ama evinin camında,temizliğe gelen kadını haftada bir görür kolay gelsin der konuşurum.Onun dışında orada kim oturur hiç bilmem. Evimizi kendimiz temizlerdik, kapı silmece ;bilmem kaç kuruş hepimizin elinde bezler güle oynaya bitirirdik işleri. Evlerimiz var, içinde yaşayan yok.Parklarımız var, içinde oynayan çocuk yok.Ama her yıl sökülüp yenilenen kaldırımlar, lüks binalar, ışıl ışıl vitrinler, girip çıkan yapay insanlar... Ruh yok, buz gibi buz, bu biz değiliz.Tahta iskemlelerimizde oturan yaşlılarımız,onlara dede, nene diye hatırını soran çocuklarımız yok oldu.Ben kapılarında ' vale ' lerin, ' bady ' lerin beklediği yerlerden hep korkmuş çekinmişimdir.Kapısını çarparak örtüyor diye çocuğuna kızıp,taksidini bitiremediği arabanın anahtarını, hiç tanımadığı birine vermek ters gelir bana. Benim değildir bu kültür. Ne ruhuma, ne kültürüme ne de cüzdanıma hitap eder. Nedir bunlar? Reklamlarla desteklenen beyni, ruhu ele geçirilmiş insanlar olduk. Birbirimize yabancı, yalnızlıklarımızla yaşar olduk. İyi de neden böyle olduk ? Biz mi istemiştik? Yoksa birileri mi böyle istedi.?? Paylaşmanız Dileğiyle..
Spreyleri unutun; sivrisinekleri uzaklaştıran 9 bitki Spreyleri unutun; sivrisinekleri uzaklaştıran 9 bitki Sağlık 13 Temmuz 2016 18:36